Tobago Cays

24 – 27 december

Wat een geweldig idee: Kerst op Tobago Cays. Helemaal om dat samen met vier andere Nederlandse boten te vieren, namelijk de Jackie X, Selene, Zwerver en de Anne-Marie. De eerste drie hadden we leren kennen via de ARC. Astrid van de Zwerver had Max en Hilmar van de Anne-Marie uitgenodigd om ook met ons kerst te vieren. Max hadden we ontmoet tijdens de Zeilen-vertrekkersdag. Hij maakt met de boot die zijn opa heeft gebouwd een rondje Atlantic en schrijft en vlogt daarover voor Zeilen. Hilmar was zijn opstapper voor de Atlantische oversteek. Helemaal gezellig dus.

De tocht van Mustique naar Tobago was slechts 20 mijl. We waren er dus zo. Wel een pittig windje (18-32 knopen) en het laatste stuk moesten we goed opletten om de goede koers te varen. Als je de eilandengroep binnenvaart, moet je goed opletten dat je de juiste koers aanhoudt. Het stroomt er behoorlijk en er liggen heel wat riffen en andere ondieptes op de loer. Daar wil je liever niet op varen.

Bovendien is het erg druk met ankeraars en die moet je dus ook nog omzeilen.

AHF2017_TC-23
Tobago Cays

Gelukkig ging dat allemaal goed. Net voordat we bij het eilandje Petit Bateau wilden ankeren, kwam er een – voor ons onbekende – Nederlander aanvaren in een rubberbootje. Hij gaf aanwijzingen waar we het beste konden ankeren. Hij kwam hier blijkbaar wel vaker en had ons een mooi plekje aangewezen.

30 graden en bijna Kerstmis. Voor ons gevoel klopte dat niet. We hadden in St. Lucia wel een hele grote kerstboom gezien, een enorme kerststal en verlichte cadeau’s. Op Mustique waren een aantal huizen helemaal versierd met allerlei knipperende kerstlampjes, -mannen en nog meer van dat spul. Zelf hadden we nog snel in Bequia wat kerstballen en van die zuurstokdingen voor in de boom (die we niet hadden) gekocht. Van het ARC -verkleedfeest hadden we nog wat kerstverlichting overgehouden. Dat vormde samen onze kerstdecoratie.

AHF2017_TC-18
Pirates of the Caribbean Island

Voordat we uit St. Lucia vertrokken, had Gerard van de Jackie X bedacht om een in plaats van een ‘walking diner’ een ‘varend diner’ te doen. Starten met het voorgerecht op de kleinste boot en dan eindigend met het toetje op de grootste. Eigenlijk hadden we daarna geen contact meer met elkaar gehad.

Omdat wij de grootste boot hebben, hadden wij op Bequia (in Tobago Cays zijn geen winkels, alleen strand en zand) alles al ingekocht voor het toetje. Marjolie en Femke zouden chocolademousse en brownie gaan maken. Mjammie. Om er een echt feestmaal van te maken hadden we bij Doris ook nog een aantal Franse kaasjes gekocht. Een mooie afsluiter toch?

De andere Nederlandse boten lagen allemaal al voor anker. Selene lag er al een paar dagen. Tjerk en Henny (bij ons inmiddels verbasterd tot Jerrycanny) waren verbaasd dat er nog niemand lag toen ze aankwamen. Tjerk was iedereen al gaan bellen waar we toch bleven. “Nog eventjes geduld, de dag voor Kerstmis komen we aan”, aldus Frank. Keurig op tijd dus!

AHF2017_TC
Spoedoverleg op de Selene

’s Middags was er spoedoverleg op de Selene. Het bleek toch allemaal niet zo makkelijk om op iedere boot een gang te maken. Een tikje opdringerige local – Mr. Best Price – in een speedboot bood uitkomst: we konden gaan BBQ-en op het strand. Lobster! Nou, dat leek ons wel een goed Kerstmaal. Gerard maakte een mooie prijsafspraak. Voor 40 EC (zo’n EUR 13) per lobster hadden we een mooie deal gemaakt. Goed geregeld! Mr. Best Price zou ons met de taxiboot ophalen, dan BBQ-en om vervolgens weer terug op onze boot te worden afgezet voor het toetje.

AHF2017_TC-2
Tijdens het overleg kwam er een dinghy voorbij varen. Frank ging hem redden. Bleek van een Fransman. Fles wijn verdiend!

Na het overleg op de Selene zijn Max en Hilmar nog bij ons aan boord gegeten. Max – cum laude afgestudeerd econometrist – wil na zijn avontuur met de Anne-Marie bij Private Equity aan de slag. Frank heeft in die branche gewerkt, dus kon hem er wel het een en ander over vertellen. Na bij ons aan boord te hebben meegegeten en hun avonturen over de oversteek te hebben gehoord, zijn ze weer vertrokken. Om de volgende ochtend nog snel even langs te komen om al hun waterflessen bij te laten vullen met onze watermaker.

Daarna gingen Marjolie en Femke flink aan de slag in de keuken om alvast het toetje voor het Kerstdiner te maken.

Op de afgesproken tijd kwam de taxiboot ons keurig oppikken voor de BBQ. Via de Zwerver kwamen we bij de Annemarie aan. Twee lachende kerstmutsen stonden ons al op te wachten. “All I want for Christmas is you”….Max nam een supergeluidsbox mee de taxiboot in, waaruit heel hard Mariah Carey schalde. Heerlijk! Eindelijk een beetje Kerstgevoel.

Tjerk en Henny stonden al klaar om aan boord te stappen. Verkleed in oliesjeik gewaad. Een Kerstoutfit vonden ze iets te saai. Nog even langs de Jackie X en nog even terug naar de Anne-Marie om de kerstboom op te halen…we waren er helemaal klaar voor!

AHF2017_TC-5
Hilmar met kerstboom

De BBQ-spot was iets minder idyllisch dan ik had gedacht. Een heleboel picknick tafels om heel veel gasten te kunnen ontvangen. Gelukkig was het zo vroeg in de middag nog niet zo druk en hadden we het rijk redelijk voor onszelf alleen. Alle meegebrachte spullen werden op de voor ons gereserveerde tafels uitgestald en daarna met z’n allen snorkelen. Supermooi! We zagen twee roggen en zwommen tussen de schildpadden. Beter kon het niet worden. “Aan tafel”. Dat lieten wij ons geen twee keer zeggen. De lobsters werden geserveerd. Echt de lekkerste die ik ooit heb gegeten! We hebben genoten. Na het eten was er even een domper, omdat er in een keer ‘zogenaamd’ andere prijsafspraken waren gemaakt. Geen Mr. Best Price dus. Even slikken, maar toen snel met z’n allen door naar onze boot voor het dessert. De chocolademousse en brownie van Marjolie en Femke vielen goed in de smaak. Het was supergezellig aan boord. Het was dan ook laat voordat de laatste gasten vertrokken.

De volgende dag toch vroeg opgestaan. We zijn gaan snorkelen bij een ander strandje en daar ook nog een eindje rondgewandeld. Toen ik nog even een foto van onze boot in de baai wilde maken, hoorde ik geritsel in de struiken. Ik dacht dat het een landschildpad was, maar het bleek een enorme leguaan (denk ik) te zijn. Zo’n grote hadden we nog nooit gezien. Daarna weer terug naar de boot om weer bij te komen van alle Kerst-hectiek. Wel een hele andere Kerst-hectiek hier dan in Nederland. Een Kerst om nooit te vergeten 🎄🌴

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: