Mustique

Het eiland van de rich and famous….een van de meest exclusieve eilanden ter wereld, dat is Mustique. Daar lagen wij met onze boot aan een mooring. Maximaal drie dagen mag je hier liggen waar je 200 Caribische dollars (ongeveer 70 Euro) voor moet betalen, maar dan ben je ook wel ergens geweest. Tenminste…op het grootste gedeelte van het eiland mag je normaal gesproken niet komen. Dat is exclusief voor de bewoners. Maar wat een eiland. Zo schitterend. Overal waar je loopt zie je schildpadden rondkachelen en als je de heuvel omhoog klimt, word je beloond met een schitterend uitzicht – onder meer op je eigen boot.

Het water is nog mooier blauw dan op de plaatjes en het strand wordt omgeven door palmbomen. Wat wil je nog meer??? Natuurlijk hebben we gezwommen in de zee. Op het strand vonden we van die mooie grote schelpen. In de regelementen stond dat je die niet mee mag nemen, maar de havenmeester vond het niet erg als we er toch eentje meenamen als souvenir. Dat had ik voor de zekerheid aan hem gevraagd toen we onze dinghy in wilden stappen. Marjolie zou de motor starten en begon in een keer te roepen dat haar teennagel eraf was. “Huh, hoe kan dat dan?”. Frank en ik begrepen in eerste instantie niet wat er aan de hand was. Met het aantrekken van de motor was blijkbaar Marjolie’s (blote) voet naar achter geschoven tegen een heel scherp afsluitdopje in de bijboot. Wat nu?

In het boek van Chris Doyle (de bijbel met wetenswaardigheden en een ”must have” voor alle zeilers die langs de Caribische eilanden scharrelen) had ik gelezen dat er een goede dokter op het eiland aanwezig zou zijn. Snel ben ik naar de havenmeester gerend en die regelde een security man die met Marjolie en mij aan de andere kant van het eiland naar de dokter toe bracht. Naast het vliegveld was de huisartsenpost. Sinds we ’s middags waren aangekomen was het een komen en gaan van kleine vliegtuigjes geweest. Blijkbaar gingen veel huiseigenaren kerst op Mustique vieren. We zagen op een aantal plekken ook prachtige kerstbomen opgetuigd. Het blijft wennen om kerst te gaan vieren met meer dan 30 graden op de thermometer.

Afijn, we moesten nog heel even wachten tot de dokter was gearriveerd. Marjolie was enorm bang dat haar nagel eraf zou gaan. Ze had gelijk. “He will come off”, was het eerste wat de dokter zei. Dat was even schrikken! Maar volgens de dokter zou dat nog wel twee weken duren en zou er in de tussentijd een nieuwe nagel eronder zijn gegroeid. Ondertussen nog wat zitten vissen bij de dokter of hij nog beroemde patiënten had op het eiland. We kwamen niet verder dan Tommy Hilfiger. Toch nog iets ‘uitgedokterd’ 🙂

AHF2017_Mustique-9
Gossie!

Het was volgens de dokter het beste als Marjolie een of twee dagen niet zou gaan zwemmen. Balen, want we wilden net de volgende dag gaan snorkelen. Dan maar met z’n drietjes de onderwaterwereld verkennen. Via een idyllische strand kwamen we bij onze snorkelplek aan. Het begon te regenen, daarom gingen we even schuilen bij een strandtentje waar een groot jacht zojuist een BBQ had gehad. Alle BBQ-restanten en de speeltjes stonden nog op het strand. Een meisje was druk bezig om alles op te ruimen. Wat een werk!

We dachten een mooi plekje gevonden te hebben om te gaan snorkelen. Vrij ondiep. Dat zou vast verderop wel wat dieper worden. Mooi niet. Met je buik ging je rakelings langs alle plantjes en beestjes onder je. Ik vond het niet echt grappig. Femke blijkbaar ook niet. Die hoorde ik onophoudelijk “ahh, ahhh, aahhhhhh” door haar snorkel heen roepen. We zijn dan ook niet al te lang in het water gebleven.

Op de terugweg kwamen we weer langs het meisje van het grote jacht. Ze was nog steeds bezig om alle zooi op te ruimen. Hartstikke chagrijnig was ze er van. Niet zozeer dat ze moest opruimen, maar wel van het nutteloze werk. Elke keer als ze ergens waren, wilden de eigenaren van het jacht alle speeltjes uitgestald hebben om er vervolgens helemaal niks mee te doen. En dan moest de bemanning alles weer schoonmaken en opruimen. Allemaal voor niks dus. Daar zou ik ook chagrijnig van worden!

’s Avonds hebben we gegeten in het restaurant boven op de berg “View” genaamd. En een view had het inderdaad. Vanuit het restaurant keek je prachtig over de baai uit.

AHF2017_Mustique-5
Restaurant View met uitzicht over baai

Dit was de speciale BBQ-avond. Frank en ik namen een lekker visje: baracuda….we waren even vergeten dat je die beter niet kunt eten in het Caribisch gebied ivm het gevaar van vergiftiging doordat ze bovenaan de voedselketen staan last kunnen hebben van koraalziekte. Naar het schijnt loop je in het noorden van de Carieb meer risico. Vorig jaar nog een Nederlands stel op huwelijksreis dood gevonden na het eten van een giftige vis. Akelig…

Gelukkig hebben wij het overleefd!

Nadat we gegeten hadden, gingen we naar de her-opening van Basil’s Bar. Schijnbaar DE bar van de Caribbean. ‘Echt, ik had er alleen nog nooit van gehoord!’. Wij hoopten natuurlijk een drankje te kunnen doen met Mick Jagger (schijnbaar ook een Mustique inwoner), iemand van de Royal Britisch Family of met Tommy. Helaas!

AHF2017_Mustique
Basil’s bar

Dan maar een dansje doen op de dansvloer. Hoe later het werd, hoe slechter de muziek. Dan maar terug naar de boot. Morgen weer vroeg op om richting Tobago Cays te varen om daar de Kerst door te kunnen brengen.

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: