ARC Las Palmas uitgebreide versie

We zijn alweer een paar weekjes op de Carieb aan het genieten. Die verhalen komen binnenkort op het blog. Eerst nog even alles bijwerken van de ARC. In het blog van Las Palmas had ik al aangegeven dat ik een uitgebreidere versie van onze ARC avonturen in Las Palmas op het blog zou zetten. Hierbij dan het beloofde verhaal. Ook zijn de verhalen van La Palma en La Gomera aangevuld, mocht je die nog niet gelezen hebben.

ARC Las Palmas

Na een heel pittig nachtelijk tochtje vanaf La Gomera kwamen we op 1 november aan in Las Palmas, Gran Canaria. Het begin van ons ARC-avontuur.

AHF-45

We voeren de haven in die we kenden van de filmpjes die we over de ARC hadden gezien. Aanmeren bij de receptie-pontoon en toen wachten tot we – eindelijk- aan de beurt waren. We moesten echt officieel in een soort van wachtkamer plaatsnemen en een nummertje trekken.

Er was maar een persoon achter de balie, dus het was niet zo vreemd dat het een eeuwigheid leek te duren voor ons nummertje op het scherm verscheen.

Maar toen we eenmaal aan de beurt waren, nam de man alle tijd voor ons en liep met ons de hele inschrijving door. Stap 1 was geregeld. Vervolgens melde hij ons aan voor het tankstation. Die tip hadden we ergens gelezen….gelijk bij aankomst tanken. Nog willen tanken op de dag van vertrek of de dagen ervoor is bijna onmogelijk. We moesten een half uur wachten op een grote catamaran die net voor ons was gaan tanken, maar daarna werden wij keurig opgeroepen dat wij aan de beurt waren.

Vooraf had ik onze boot aangemeld voor de zogenaamde family pontoon (de S-steiger). Daar hadden ze een mooi plaatsje voor ons geregeld. We lagen tegenover de Lykke en de (“oude”) Indian Summer. Net of we in Bruinisse lagen – maar dan toch net even anders.

Naast ons lag een grote Oyster. Die deed mee aan de ARC+. Bij de ARC+ ga je ook naar Saint Lucia, maar maak je een tussenstop in de Kaap Verden. De ARC+ vertrekt al eerder uit Las Palmas, op 5 november. Het afscheidsfeest van de ARC+ was gelijk het openingsfeest van de ARC. Bij de buren konden we een beetje afkijken hoe alles in zijn werk ging. Dachten we. Want de buren waren niet helemaal representatief. Alles werd last minute geregeld. De boodschappen kwamen pas laat aan boord. Met verbazing hebben wij gekeken naar de hoeveelheid blikjes bier die achter in werden geladen. Ze hadden meer bier dan water aan boord. “Komt er geen zeewater in het achterruim?”, vroegen we. “Zijn jullie niet bang dat alles gaat roesten?” “Voordat het gaat roesten, is het bier allang op”, aldus het laconieke antwoord van de buren.

‘s Middags zijn we de haven gaan verkennen en ons ingeschreven voor de officiële inschrijving van de ARC. We konden ons ook al opgegeven om gelijk de volgende dag de safety check te hebben aan boord, maar dat ging allemaal net iets te snel voor ons. ‘s Avonds zijn we naar het oude stadje gelopen. Daar hebben we lekker tapas gegeten.

AH_LasPalmas-4
Elke donderdagavond Tapas avond in Las Palmas

Vrijdag 3 november was het zover…om 10 uur mochten wij ons dan eindelijk officieel inschrijven bij de ARC. Iets waar Frank al 30(!) jaar van heeft gedroomd. Ze kwamen toen in de Costa Brava een andere boot tegen die het erover had dat ze mee gingen doen aan de Rum-rally zo heette toen de ARC). En nu, 30 jaar later, gingen wij ook er aan mee doen. Hoe bijzonder!

Het was niet helemaal duidelijk waar je precies moest zijn, maar uiteindelijk vond ik de plek waar we moesten wachten. Femke en ik gingen er vast zitten. Ik zag er blijkbaar niet helemaal ‘bootjesmens-achtig’ uit (rokje, hakjes, je kent het wel), want de drie anderen wachtenden keken me aan met een blik van “wat kom jij hier doen met je dochter?”. Een van de wachtenden had zich blijkbaar vergist in zijn tijd “ik moest hier toch om 10 uur zijn”, zei hij vertwijfeld. Waarop de anderen zeiden “wij ook” en ik zei “wij ook”. Ze waren met stomheid geslagen toen ik dat zei. Die hadden ze niet zien aankomen.

Thomas was degene die onze inschrijving regelde. We kregen een officieel startnummer (72) en een heel pakket met informatie. Daar waren we voorlopig wel even zoet mee.

‘s Avonds werd het eerste feest georganiseerd “ARC Official Welcome & ARC+ farewell party”. Een enorme zaal met hapjes en drankjes met allemaal mensen die met de ARC of ARC+ meedoen. We ontmoeten wat oude bekenden van de Lykke en de Thalula Ruby en ontmoeten er ook nieuwe mensen. Het feest werd ‘opgevrolijkt’ door een drumband met dansers en later met een bandje. Door de herrie kon je niet echt een gesprek voeren, dus dan maar een beetje dansen op de muziek. Om 22.00 uur was het feest alweer afgelopen. Engelse tijden – maar dan nog korter. Blijkbaar is dat mogelijk!

Op zondag vertrok de ARC+. Vanuit de pier bij de haveningang hebben we gekeken naar alle boten die richting de Kaap Verden vertrokken.

Bijna elke avond was er een sundowner. Een borreltje van 18.30 tot 20.00 uur (stipt) waar je onder het genot van een drankje en soms een hapje mensen van andere boten kon leren kennen. Verder hebben we nog meegedaan aan de ARC Family Boats BBQ, heel veel workshops gevolgd over onder meer Provisioning, rigging en route & weather. Boompjes gepland voor het ARC forest en naar nog meer feestjes gegaan met als hoogtepunt het “Under the sea” costume party. We waren al heel lang bezig geweest om te kijken wat we in vredesnaam aan moesten trekken. Uiteindelijk zijn we als zeefairy’s gegaan en opa en Frank als goudvis. Van tevoren keken we er enorm tegenop, maar het was een superleuk feest. Iedereen had flink zijn best gedaan en van alles uit de kast getrokken. De sfeer zat er goed in!

AH_LasPalmas-56
Opa en oma zijn klaar voor het feestje (goudvis & zee-elfje)

Ondertussen hadden we de safety-check gehad. Eigenlijk was alles goed op een paar kleine dingen na. We moesten nog een paar floating flares kopen en ons fornuis vastzetten. Als er een grote golf zou komen, bestond het risico dat het fornuis uit zijn houders zou vliegen door de kajuit heen. Een zogenaamde ‘jumping kitchen’. Die wil je natuurlijk niet op je tenen krijgen!

Ook kwam er iemand naar onze mast kijken. Eigenlijk twee iemanden. Allebei ontdekten ze nog wat dingen die niet helemaal goed waren. Goed dat er naar werd gekeken! Voor 100 euro hadden we een duiker ingehuurd om de boot van onderen schoon te maken. In eerste instantie hadden we iemand anders, maar die zei op het laatste moment af. Hij had klanten die een duik wilden maken en dat was natuurlijk leuker om te doen. Zo ging het de hele tijd…je dacht dat je wat had afgesproken, maar ‘s ochtends werd ‘s middags en dan toch weer de volgende dag…

AH_LasPalmas-16
The Rigger aan het werk

Terwijl Frank en opa Dick het technische gedeelte op zich namen, ging ik op pad voor de bevoorrading. Dat was ook wel een dingetje. Wat moet je allemaal inkopen en waar? Samen met oma Jeanne heb ik een weekschema gemaakt wat er gegeten kan worden en dat dan keer drie (tip via de vertrekkersdag in Eemnes). De meeste boodschappen heb ik bij El Corte Inglés gekocht samen met Femke. Daar hadden ze de meeste dingen die ik nodig had. Ook gelijk maar het vlees gehaald. Met heel veel precisie werd het vlees gesneden en alle slechte stukjes eraf gehaald. Helemaal top als je een portie voor 1 of 2 dagen nodig hebt, maar voor een voorraad voor 3 weken moet je even geduld hebben (ook voor degenen na mij)…. Daarna nog het afrekenen…allemaal doosjes moesten worden gevouwen en daarna worden gevuld met de boodschappen. Het zou de volgende dag worden bezorgd. Ook hier was geduld een schone zaak….bijna vijf uur (!) later konden we de auto instappen om weer richting de boot te rijden. Zucht! En dan moest ik nog op pad om de groente en fruit en de last minute boodschappen te regelen. Gelukkig hielp oma me om alvast de nasi voor onderweg te maken. De dag voor vertrek heb ik alvast de lasagne gemaakt, zodat ik tijdens de eerste dag niet gelijk de hele middag in de keuken hoefde te staan.

Veel tijd om het eiland te bezoeken hebben we door alle activiteiten niet gehad. Frank en ik zijn nog even een middagje naar de Roque Nublo gereden en samen met de kinderen hebben we een rondje gereden over het eiland. Marjolie en Femke zijn ook nog samen met opa en oma naar de zandduinen in Maspalomas geweest. Een goede reden om nog een keer terug te komen naar Gran Canaria.

2 Comments

Add yours →

  1. Theo van Putten 28 december 2017 — 21:30

    Hoi Frank en Astrid (en dochters natuurlijk),

    Met heel veel plezier heb ik jullie blogs gelezen. Ik heb altijd gezegd dat ik niet zo’n lange afstandszeiler ben, maar er bekruipt me nu toch wel een heel apart gevoel.

    In één woord: GEWELDIG!!!

    Heel veel plezier nog de komende tijd, maar dat gaat volgens mij wel lukken.

    Theo van Putten

    Like

  2. Verstuurd vanaf mijn iPhone

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: