Vilamoura

24 – 26 september 7 mijl NW 10-15 knopen/ windkracht 3-4

Het was maar een kort tripje van Olhao naar Vilamoura, maar lang genoeg om de motor weer uit zichzelf te laten accelereren. “Het lijkt wel dat hoe meer we er aan laten doen, hoe erger het wordt in plaats van andersom”, verzuchtte ik. Frank had gelukkig al een afspraak gemaakt bij Tecni Marine in Vilamoura. Vandaar dat we die kant opgingen in plaats van Madeira. Dat was eigenlijk de bedoeling, maar met de blijvende motorproblemen durfden we zo’n lange oversteek niet aan.

Ons was ter ore gekomen dat Vilamoura de jet-set haven van de Algarve zou zijn. Nou, het was inderdaad een dure haven. Ik had mijn fototoestel al paraat, maar mooi dat we geen enkele BN-er zijn tegengekomen. Zelfs bijna geen ON-ers (onbekende Nederlanders)! Een paar Nederlandse bootjesmensen en verder alleen maar Engelsen. Die waren in alle restaurants, bars en kroegen rondom de haven volop te vinden. Tja, dan zit er niks anders op om ’s avonds ook maar naar de bar aan het eind van de steiger te gaan: “Karoake with Simon from 5 till late”.

Simon deed heel hard zijn best de zaal te enthousiasmeren om een liedje te zingen, maar daarvoor zat er nog niet genoeg bier in de keeltjes. Dus ging Simon zelf maar een liedje zingen. “Klinkt nog niet eens zo verkeerd”, vond Frank. “Heeft hij volgens mij vaker gedaan, haha”. Warempel, na een paar liedjes van Simon en wat beter gesmeerde keeltjes meldde de eerste zanger zich aan. En als het eerste schaap over de dam is….juist ja, in een keer stond iedereen te springen om een liedje te mogen zingen. Sommigen hadden het duidelijk al vaker gedaan, een enkeling zong de sterren van de hemel, anderen mochten alleen als backing vocal optreden en zelfs dat hadden ze beter niet kunnen doen. Eigenlijk begonnen we het stiekem toch wel een beetje leuk te vinden. De volgende ochtend zou alleen Tecni Marine weer vroeg op de stoep staan, dus konden we het niet al te laat maken. Jammer.

’s Ochtends ging Frank op de fiets op pad om de monteur zo snel mogelijk in standje Actie! te krijgen. Met de fiets omdat wij natuurlijk net helemaal aan de andere kant van de haven lagen. Ook moesten we nog een onderdeel voor het toilet ophalen (achteraf bleken ze het verkeerde onderdeel gestuurd te hebben, dus actie voor niets). Frank heeft flink moeten discusseren met de directeur Mario van Tecni Marine om voor elkaar te krijgen dat de monteur ging doen wat wij wilden. Ieder bedrijfje dat we tot nu toe in Portugal hebben ingeschakeld, wil weer van voor af aan beginnen (leidingen schoonmaken, filters vervangen etc. ) maar dat is nou net niet waar wij op zitten te wachten. Gelukkig hadden we via via de tip gekregen om contact op te nemen met het 24 uur Volvo Penta Actie Centrum. Zij coördineren de boel vanuit België, maar dan nog blijven het in Portugal (bijna) allemaal eigenwijze mannetjes waar je mee te maken krijgt. De man in Vilamoura was helaas een gevalletje “overtreffende trap”. We moesten en zouden op zijn manier de motor laten onderzoeken. Hij zou later wel even langskomen om de goede instructies te geven. Wat hij uiteindelijk niet deed. Gelukkig liet de monteur die hij had gestuurd zich door hem niet van de wijs brengen. Top! Daar heb je tenminste wat aan.

Samen met de monteur – en op de achtergrond de telefonische hulplijn van opa Dick – kwamen we erachter dat het probleem waarschijnlijk zat in het huis waar twee brandstof voorfilters gemonteerd zitten. Helaas nog niet het degelijke Racor dual filterhuis dat ze nu op de Hallberg’s monteren, maar een ander merk. De driewegkraan die daar opzit leek niet helemaal goed te werken. Bewijzen was echter lastig.

In eerste instantie was de vervuilde diesel het probleem. Nadat dat probleem zich voordeed heeft Frank de kraan op het voorfilter omgezet om van het ene (vervuilde) naar het andere (schone) te schakelen. Dat loste op dat moment wel iets op, maar veroorzaakte later blijkbaar lucht in het brandstofsysteem. Mogelijk dat de kraan op het filterhuis voorheen nog nooit gebruikt is en daardoor pakkingen in de driewegkraan zijn beschadigd, waardoor er lucht in het systeem kan komen. Komt niet zo vaak voor volgens de kenners. Hebben wij weer!

Frank en ik aan het eind van de middag samen op de fiets naar het kantoor van onze Tecni Marine vriend Mario toe. Het duurde een tijdje voor hij ons verhaal geloofde, maar uiteindelijk zag hij kansen. Hij probeerde ons een nieuw filterhuis aan te smeren, maar dan ‘iets’ te hoog geprijsd.

Lang leve internet…Frank zag meteen dat die prijs veel te hoog was. Vriendelijk hebben we bedankt om een bestelling te plaatsen. Snel naar Lagos gebeld en via Sopramar een bestelling geplaatst. Dat ging gelukkig een stuk soepeler. Ondertussen voelde Mario van al nattigheid en werd Frank een paar keer gebeld om te vragen of alles goed was gegaan en oh ja, hij had zich vergist met de prijs van het filterhuis. Die viel toch een stuk lager uit. Leuk geprobeerd, maar daar trappen we natuurlijk niet in.

Dus toch maar weer naar Lagos terug. De trip naar Madeira moeten we wederom maar even uitstellen. Balen, want het weer was eigenlijk perfect om over te steken.

Vilamoura©AstridHuis-6
S/Y Tijd vertrekt na ons vanuit Vilamoura wel richting Madeira

2 Comments

Add yours →

  1. Dick en Jeanne 12 oktober 2017 — 16:43

    Heel leuk geschreven en mooie foto’s.
    vooral het broodfilmpje roept weer leuke herinneringen op, blijft een schitterend plaatsje op dat eiland.
    heerlijk primitief en relaxed.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: