Baiona

Om Astrid wat te ontlasten met het “bloggen” is het nu mijn beurt om wat te schrijven over onze stop in mooi en gezellig Baiona. Gezien de positieve reacties op haar blogjes zowaar geen sinecure en ik voel enige druk.

“Hey daar is de Bojangles weer”, roep ik naar Astrid vanuit de navigatiehoek. Ik zie ze op de AIS de prachtig gelegen ‘Club Nautico de Yates’ van Baiona indraaien. “Da’s ook toevallig”, “ik stuur net een appje met foto’s naar Caren.” Even later meren Caren, Jesse en hun leuke kinderen Louise en Minne praktisch naast ons aan. Aan een vingerpier. Dit blijken hele “bijzondere” vingerpieren te zijn. Bij het binnenvaren vroeg de havenmeester of we aan een mooring wilde liggen of aan een vingerpier. “Doe maar een vingerpier” riep Astrid. Bij het afrekenen moesten we voor dit schattige piertje EUR 20 per nacht extra betalen. Hmmmm. Enige smetje op een voor de rest heerlijk verblijf in deze haven. De dag werd afgesloten met een gezellige “welkom in Baiona borrel” bij ons aan boord.

Baiona-10
Bojangles met vrienden van ze die voor anker lagen

Bij het vertrek van Vigo had onze Ierse buurman ons al gezegd dat Baiona een “real treat” is. Wat exclusiever en een stuk kleiner dan Vigo. De gegoede Spaanse toerist tref je hier op de terrasjes en aan de tapasbarretjes. Ook historisch heeft het betekenis: dit was de eerste haven die Columbus aandeed in 1493, nadat ie een jaar eerder de Nieuwe Wereld (Amerika) ontdekt had. Een replica van het schip van Columbus – de Pinta – ligt afgemeerd in de haven.

Baiona
Replica schip Columbus

Omdat het zaterdag was, zouden we eens lekker gaan stappen met zijn drieën. Femke besloot alleen op de boot te blijven en – naar goed Spaans gebruik – vertrokken Marjolie, Astrid en ondergetekende pas na elven naar een barretje voor een lekker stukje kaas met wijn (voor de meerderjarigen). Ons uiteindelijke doel voor de avond: dansen! Nou, dat is gelukt. Na de kaas en de wijn belandden we in een gezellig Spaans discobarretje. Met een duwtje in de rug van diezelfde wijn en de eerste gin tonic van mij, startten wij rond enen onze dansmoves. Weldra dansten het hele tentje op klanken van Enrique Iglesias en wat ander bekend en onbekend spul. Erg gezellig en doel bereikt. Rond half drie verlieten wij de bar en moesten we ons dor de smalle “bar street”  een weg banen door de Spaanse yuppen richting jachthaven.

Baiona-8
Baiona by night

Moe, voldaan en tollend van de wijn en de gin tonics zocht ik mijn hut op. Au, dat was pittig wakker worden de andere dag… en dan te bedenken dat ik om 12.00 spontaan een SUP (Stand Up Paddling) les had geboekt voor ons viertjes. Een soort gymles zeg maar voor de kinderen had ik ervan gemaakt om het enthousiasme een beetje aan te wakkeren. Gelukkig klonk mijn stem om 12.00 nog zo beroerd aan de telefoon dat de SUP instructeur er geen probleem mee had de les te verzetten. “Maybe 5 o’clock better?”, vroeg hij vriendelijk. “Uuh, yes I think so. “Thank you.”

Afijn, om 5 uur ruim een uur ge-SUPped of hoe zeg je dat. Superleuk. Na een paar tips stonden we binnen no time rechtop en bleven we ook staan. fullsizeoutput_2740Behalve Femke dan die haar wens in vervulling zag gaan om ook nog even te kunnen zwemmen (in nog steeds 18 graden warm/koud water).  Echt heel leuk om te doen en het smaakt naar meer!

fullsizeoutput_2741

De laatste dag in Baiona voor de 65 mijl naar Porto heb ik de boot gewassen en wat klusjes gedaan. Astrid onvermoeibaar de was en de kinderen wat schoolwerk. ’s Avonds een wandeling gemaakt naar de prachtig bewaard gebleven vesting die net boven de haven ligt. In deze vesting het prachtige hotel Parador met dito restaurant waar je in stijl kunt eten met prachtig uitzicht over de baai van Baiona. Toen wij er liepen was er net (wegtrekkende mist). Wat een fenomeen is dat toch. Het komt zo ongelooflijk snel op. Net alsof ze een rookmachines aan zetten. De brulboeien gaan dan onheilspellend loeien en zo snel als het komt, kan het ook weer verdwijnen. Het leverde prachtige mysterieuze plaatjes op van onze fotografen. Niet alleen Astrid is handig met de camera, ook de Marjolie en Femke zijn heel fanatiek. Na de wandeling in stijl afgesloten in een Spaans restaurantje met…….pizza!

5 Comments

Add yours →

  1. Frank kan ook goed verhalen vertellen! Hier genieten we ook van!

    Like

  2. Het lijkt wel, of jullie van de ene naar de andere mooie ansichtkaart varen of wandelen.
    En ook deze keer weer een heel mooi verhaal erbij,Frank

    Like

  3. Ook wij genieten volop van de verhalen en volgen ze allemaal. Zet ze in WORD als een soort boekwerk!!

    Like

  4. Geweldig! 💃🏻⛵️

    Like

  5. Dit wordt onze volgende stop! Mooie foto’s en prachtige stapervaring rijker.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: