Falmouth

Terug van weggeweest. Ruim twintig jaar geleden toerde ik met twee Franse, een Italiaanse en een Duitse studiegenoot uit Bristol een weekje door Cornwall heen. Het was de afsluiting van onze studietijd daar. In Falmouth hadden we ‘s avonds laat nog een B&B gevonden. In het donker belden we aan. Toen de vrouw openmaakte en hoorde dat we een plek zochten voor 5 personen zagen we dat ze wel heel erg blij keek – ze had precies 5 plaatsen en die waren allemaal nog vrij. Alessandro – de Italiaanse jongen – en ik (wij waren als onderhandelaars vooruit gestuurd) maakten daar dankbaar gebruik van. Voor een leuke prijs konden we er met z’n allen overnachten. Toen we ‘s ochtends wakker werden, zagen we tot onze stomme verbazing dat we vanuit onze kamers een schitterend uitzicht over de baai hadden. “Die prijs was wel heel erg goed geregeld, hihi”.

Vanmorgen tijdens het hardlopen, liepen we langs die plek. Nu snapte ik ineens waarom we het ‘s avonds niet in de gaten hadden: vanaf de weg stond er een hoge heg, waardoor je vanaf daar geen zicht had op de baai.
Wat we toen ook niet hebben gezien, was hoe mooi het stadje was. Volgens mij zijn we ‘s ochtends gelijk doorgereden. Zonde, want Falmouth is echt een geweldige plek. Leuke winkelstraat, pubs, restaurants en koffietentjes. “Als je dan toch ergens verwaaid moet liggen, dan maar hier!”

Best coffee in town!
Best coffee in town!!

Vanaf Dartmouth zijn we hier vorige week heen gevaren. Het was niet makkelijk om een plekje te krijgen, want er was slecht weer op komst en iedereen wilde graag een plekje in de haven. Ik had gelukkig net op tijd gereserveerd. De havenmeester had het uitgemeten “we zouden net voor de boot van 62 meter kunnen liggen die ‘s avonds laat ook zou aankomen”. Het verzoek was wel om voor 19.00 uur binnen te zijn, want dan kon hij ons de goede aanwijzingen geven.
Was nog flink aanpoten om dat te halen, maar rond de klok van 19.00 waren we dan toch binnen.

En onderweg….ja hoor, wij zagen ook dolfijnen! (zie blog “Darthmouth). Ze werden met veel gejubel onthaald:)
De SYRINX en de Hajo zouden ook onze kant opkomen, maar die gaan iets minder snel. Dus nog snel aan de havenmeester gevraagd of ze bij ons langszij mochten komen liggen. “Geen probleem”. Mooi!
Dus daar lagen we dan, eind van de avond. Gebroederlijk (of zeg je gezusterlijk?) naast elkaar.
Daar moest natuurlijk op gedronken worden….hele gezellige avond gehad!

Naast elkaar
Daar liggen we naast elkaar. Achter ons de 62 meter boot (voordat je denkt dat onze boot enorm is gegroeid)

Astrid van de SYRINX (om ons uit elkaar te houden is zij sinds die avond Astrid Bakboord en ik – je raadt het al – Astrid Stuurboord) nodigde ons uit om op haar verjaardag mee te gaan naar het Minack Theater: een openlucht amphietheater. Ik had haar verteld dat ik daar tijdens onze rondreis was geweest en dat het zo mooi was daar. Astrid had het opgezocht en uitgevonden dat er voorstellingen werden gegeven. Die had ze voor ons gereserveerd, en ook twee auto’s geregeld. Helemaal top!

Op haar verjaardag regende het helaas de hele dag pijpenstelen. Links rijden, door de regen en dan net op zo’n smal weggetje een enorme blauwe dubbeldekkersbus tegenkomen. Was even wat minder. Iedereen in z’n achteruit. Viel nog niet mee. Maar alles komt goed, uiteindelijk:)

Nog snel even wat regenponcho’s gekocht en wat denk je? Zodra de voorstelling begint stopt het met regenen. Superleuke voorstelling gehad. Het was een verhalenverteller. En verhalen vertellen kon hij. Ook al was het een kindervoorstelling (de avond voorstelling was al uitverkocht), het was echt heel mooi om mee te maken. Het uitzicht alleen al is schitterend, met een mooie voorstelling erbij wordt de ervaring helemaal super. Alleen het zonnetje ontbrak helaas.
Het verhaal ging over een mijnwerker die zijn restant van zijn pasty niet aan de onderaardse wezentjes wilden geven en daar natuurlijk voor gestraft werd. Astrid Bakboord was goed voorbereidt: na de voorstelling had Astrid voor ons allemaal zo’n lekkere pasty’s meegenomen. Zo leuk! Die hebben we daar lekker op zitten smikkelen.
Daarna begon het weer keihard te regenen en dat hield niet meer op. Timing is everything!

Nu was het timen voor de goede tijd om over te steken naar Spanje. Dat wachten duurde wel erg lang. Vandaar dat we besloten hebben om eerst naar Brest te varen en dan pas naar La Coruna. We zijn net in Brest aangekomen. Gelukkig goede oversteek gehad met heel veel dolfijnen. Nu even bijkomen van de lange nacht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: