Afscheid

Eindelijk was de dag aangebroken, de dag dat we zouden vertrekken. Zolang er naar toe gewerkt en dan is het zover. Heel onwerkelijk allemaal. ‘s Ochtends om 8 uur zijn we vertrokken uit de haven om de boot bij mijn schoonouders aan de steiger te leggen.

Eenmaal aangemeerd vloog de tijd in sneltreinvaart voorbij. Nog even naar de winkel om de laatste – verse – dingen voor aan boord te kopen, ballonnen opblazen, koffie, thee, taart en nog veel meer klaar zetten. Zonder hulp van mijn schoonouders en ouders hadden we het allemaal nooit voor elkaar gekregen. Voor we het wisten stonden de eerste gasten al op de stoep.
En dat werden er steeds meer. Zo leuk dat al die mensen allemaal speciaal komen om je uit te zwaaien. En de meeste nog van ver weg ook of mensen die we al heel lang niet meer gezien hadden: hartverwarmend!!

Voor we het wisten was het al kwart voor drie..toch nog maar even alle dvd’s (“wat een goede kadotip” aldus vriend Jens, “wist al niet wat ik met die zooi moest doen!”. Wij zijn er blij mee!) en de rest van de kado’s meenemen die we hadden gekregen.

Frank was nog rondleidingen aan het geven op de boot. In één keer stond iedereen klaar om ons uit te zwaaien, want tja, drie uur is drie uur. De witte zakdoekjes en toeters kwamen tevoorschijn en daar stond iedereen te zwaaien. Dus trossen los dan maar en wij ook zwaaien. We voelden ons net de koning en koningin samen met onze meiden. Heel bijzonder om dit mee te maken. De locatie en het weer maakten het natuurlijk ook nog extra speciaal. De mannen van de Panta Rhei waren ook op de steigerborrel aanwezig. “Over drie weken vertrekken wij, dus dat regelen we bij deze dan maar gelijk hier”. Leuk geprobeerd, maar daar trapte mijn schoonmoeder Jeanne niet in.

Bij de sluis hadden we geluk…we konden gelijk naar binnen varen. Ook daar waren er nog mensen die snel even door waren gereden om ons extra uit te zwaaien.
Bedankt allemaal voor de fantastische ervaring! We hebben de hele tocht richting Amsterdam bij moeten komen van alle indrukken. Bij de Oranjesluizen kwamen we pas weer bij…moest ook wel want het was even passen en meten om onze boot in de sluis te krijgen. Daarna richting Amsterdam Marina. Vroeger was deze trip naar Amsterdam een mijl op zeven, nu was het ons eerste stap in de richting van de Carieb. Zo zie je maar hoe relatief afstanden zijn.

 

3 Comments

Add yours →

  1. Sylvia van der Wijst 19 juli 2017 — 13:17

    Frank, Astrid en de kinderen, ik wens jullie een geweldige reis toe. Het is heerlijk om te lezen en het zo een beetje mee te beleven. Ik hoor je gewoon praten, Astrid.
    Geniet er van!!
    Groetjes, Sylvia van der Wijst

    Like

  2. Thomas van der Burgh 21 juli 2017 — 04:07

    Looking forward to following your journey from the other side of the world. Best of luck, enjoy it. Hope to be doing the same one day. Thomas van der Burgh, Marlborough, New Zealand.

    Like

  3. Leuk te lezen en te volgen. Mooie foto’s, zie dat one zoon ook gereageerd heeft.
    Groetjes en goede vaart.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: